skip to Main Content
ΤΗΛ. ΠΑΡΑΓΓΕΛΙΕΣ (10.00-18.00)
2111178520
6943495580

CALTICA BLOG

Lockdown για τις γάτες της Αυστραλίας

Ένα εθνικό lockdown ετοιμάζεται για τις γάτες της Αυστραλίας, το οποίο δεν έχει να κάνει με τον covid, αλλά με ένα άλλο πολύ σοβαρό θέμα που έχει προκύψει. Διαβάστε αναλυτικά στο άρθρο μας τους λόγους για τους οποίους η κυβέρνηση της Αυστραλίας αναγκάζεται να πάρει τόσο περίεργες αποφάσεις…

 

Έχουμε συνηθίσει όταν ακούμε τη λέξη lockdown το μυαλό μας να πηγαίνει αυτόματα στον αναγκαστικό περιορισμό που κάθε λίγο επιβάλλεται σε όλη την υφήλιο, εξαιτίας του ιού που μας ταλαιπωρεί τα τελευταία χρόνια. Αυτή τη φορά όμως, το συγκεκριμένο lockdownσχεδιάζεται να εφαρμοστεί μόνο στην Αυστραλία και αφορά αποκλειστικά τις γάτες της χώρας. Και αυτό, γιατί μετά από μελέτες που έκαναν οι επιστήμονες της χώρας, αποκαλύφθηκε πως κάθε χρόνο οι γάτες είναι υπεύθυνες για εκατομμύρια θανάτους διαφόρων ζώων, μεταξύ αυτών και πολλών απειλούμενων ειδών.

Το πρόβλημα

Το φαινόμενο αυτό δεν παρουσιάστηκε για πρώτη φορά στην Αυστραλία. Όταν οι γάτες εισήχθησαν στα νησιά του Ειρηνικού από Ευρωπαίους αποίκους, ο αριθμός τους αυξήθηκε τόσο, ώστε συχνά αποτελούσαν απειλή για την ιθαγενή άγρια ​​ζωή. Από επιστημονική άποψη, δεν υπάρχει αμφιβολία ότι κάτω από ιδιαίτερες γεωγραφικές και οικολογικές συνθήκες, οι υπαίθριες γάτες μπορούν να απειλήσουν τα αυτόχθονα είδη. Αυτό ισχύει ιδιαίτερα στα νησιά των ωκεανών των οποίων η άγρια ​​ζωή εξελίχτηκε χωρίς γάτες και κατά συνέπεια δεν είναι προσαρμοσμένα στις επιθέσεις αιλουροειδών.

Ο Ντον Χάξλεϊ, διευθυντής επιχειρήσεων σε νοσοκομείο άγριας ζωής στο Περθ, είπε πως τα στατιστικά στοιχεία έδειξαν ότι κάθε χρόνο μια κατοικίδια γάτα κυνηγά και σκοτώνει πάνω από 180 ζώα της περιοχής. Ενώ τα θύματα μιας άγριας γάτας ξεπερνούν ετησίως τα 740, σύμφωνα με το βιβλίο «Cats in Australia: Companion and Killer» το οποίο συνδυάζει εκατοντάδες μελέτες για το θέμα.

Και για να το διευκρινίσουμε, όταν λέμε «άγρια γάτα» δεν εννοούμε κάποιο διαφορετικό είδος. Οι άγριες γάτες της Αυστραλίας προήλθαν από οικόσιτες γάτες, οι οποίες είτε εγκαταλείφθηκαν από τους ιδιοκτήτες τους, είτε χάθηκαν. Για να επιβιώσουν, προσαρμόστηκαν στην άγρια ζωή και φυσικά άλλαξαν τελείως την συμπεριφορά τους. Οι δε απόγονοί τους αποτελούν αποκλειστικά άγρια ζώα που έχουν και την ανάλογη δράση.

Έτσι λοιπόν περίπου τρία εκατομμύρια θηλαστικά, δύο εκατομμύρια ερπετά και ένα εκατομμύριο μαρσιποφόρα γίνονται θύματα γατών κάθε χρόνο στην Αυστραλία. Και, σύμφωνα με τον Χάξλεϊ, ο αριθμός αυτός θα συνεχίσει να αυξάνεται εάν δεν γίνει κάτι.

Και θα συνεχίσει να αυξάνεται, γιατί οι γάτες έχουν την ικανότητα να παρατηρούν τις συνήθειες και τις άμυνες των θυμάτων τους και να εξελίσσουν και να προσαρμόζουν τις μεθόδους τους σε καθένα από αυτά. Έτσι, γίνονται όλο και πιο καλές στο κυνήγι.

Ένας άλλος πολύ σημαντικός παράγοντας που διογκώνει το πρόβλημα, είναι η συνεχής μείωση των μεγεθών των βιοτόπων. Με τις καθημερινές επεμβάσεις του ανθρώπου στο περιβάλλον, οι φυσικοί χώροι μειώνονται με γρήγορο ρυθμό. Αυτό έχει ως συνέπεια τα θηράματα να έχουν λιγότερα μέρη για να κρυφτούν.

Σε περιοχές μάλιστα που δεν υπάρχουν άλλα αρπακτικά όπως τα αγριόσκυλα ντίνγκο, ή τα κογιότ που να ελέγχουν τον αριθμό των γατών, οι γάτες έχουν την απόλυτη κυριαρχία και πληθαίνουν ανησυχητικά.

Η λύση (;)

Τον Ιούλιο του 2015, η αυστραλιανή κυβέρνηση ανακοίνωσε έναν «πόλεμο κατά των άγριων γατών», με την πρόθεση να σκοτώσει πάνω από δύο εκατομμύρια αιλουροειδών μέχρι το 2020. Το σχέδιο μείωσης της απειλής περιλάμβανε θανάτους με πυροβολισμούς, παγίδες και δηλητήρια.
Ορισμένοι οικολόγοι στην Αυστραλία το εξέλαβαν ως ένα σημαντικό βήμα προς την αναζωπύρωση του εδάφους της Αυστραλίας ή την ιδέα της αποκατάστασης της βιοποικιλότητας της ηπείρου στην κατάστασή της πριν από την ευρωπαϊκή επαφή.
Στον πόλεμο αυτό βέβαια, πολλοί αντέδρασαν και πρότειναν να εφαρμοστούν ελέγχοι του πληθυσμού των αιλουροειδών με άλλους πιο «ανθρώπινους» τρόπους, χωρίς να χρειαστεί να θανατωθούν.

 

Και ερχόμαστε στο σήμερα, όπου οι τοπικές αρχές σε όλη την Αυστραλία έχουν ήδη αρχίσει να θέτουν σκληρούς περιορισμούς στους αιλουροειδείς θηρευτές.Οι ιδιοκτήτες γατών στην πόλη Greater Bendigo της Βικτώριας έχουν διαταχθεί να κρατούν τα κατοικίδιά τους εντός της ιδιοκτησίας τους, διαφορετικά θα αντιμετωπίσουν πρόστιμα, ενώ το Adelaide Hills στη Νότια Αυστραλία έχει θεσπίσει απαγόρευση κυκλοφορίας για τις γάτες από τις 8 το βράδυ έως τις 7 το πρωί. Η πρωτεύουσα της χώρας, Καμπέρα, σχεδιάζει να θέσει όλες τις γάτες της σε lockdown ξεκινώντας από τα μέσα του 2022, και η πόλη-λιμάνι του Φρίμαντλ στη Δυτική Αυστραλία σχεδιάζει επίσης μια αντίστοιχη λήψη αυστηρών μέτρων.
Τα αιλουροειδή είναι απαγορευμένα από τις θαμνώδεις περιοχές του Φρίμαντλ, αλλά ο δημοτικός σύμβουλος Άντιν Λανγκ λέει ότι δεν θέλει να βρίσκονται πουθενά στην πόλη, συμπεριλαμβανομένων των δρόμων, των λωρίδων πρασίνου και των μονοπατιών. Ουσιαστικά, τις θέλει περιορισμένες στο σπίτι. Η πρότασή του εξακολουθεί να χρειάζεται έγκριση από το κοινοβούλιο της τοπικής κοινότητας, αλλά η ψήφισή της θα μπορούσε να ανοίξει τον δρόμο για παρόμοιους περιορισμούς σε όλη την πολιτεία και αλλού στην Αυστραλία.

Όσο για τις γάτες, οι ιδιοκτήτες τους θα μπορούσαν να τους φτιάξουν ένα «catio» – έναν ειδικό εξωτερικό περιφραγμένο χώρο – ώστε να μπορούν να πάρουν λίγο καθαρό αέρα, προσθέτει ο Λανγκ.
«Οι γάτες προσαρμόζονται πολύ καλά στην αιχμαλωσία», συμφωνεί ο Χάξλεϊ, αλλά εκτιμά ότι το να πείσεις τους ιδιοκτήτες να κρατούν τα κατοικίδιά τους μέσα μπορεί να μην είναι εύκολο.

 

Η Πάμελα Λάνιγκαν, εκπρόσωπος της ομάδας Ενωμένες Γάτες Δυτικής Αυστραλίας δήλωσε ότι συμφωνεί με τους περιορισμούς. Ωστόσο, υπογράμμισε ότι το μεγαλύτερο κακό δεν προκαλείται από τις κατοικίδιες γάτες, αλλά από τους εκατομμύρια άγριους ″συγγενείς″ τους.

Η θέση του Caltica

Σίγουρα θα πρέπει να προστατευτούν όσα ζώα απειλούνται σε τόσο μεγάλο βαθμό εξαιτίας της γάτας. Ο περιορισμός των οικόσιτων θα βοηθήσει, αλλά σε μικρό βαθμό αφού τα περισσότερα θηράματα είναι θύματα της άγριας γάτας. Εκεί θα πρέπει να δοθεί το περισσότερο βάρος, όχι όμως λαμβάνοντας ακραία μέτρα όπως οι θανατώσεις.

Και φυσικά πρέπει να αναλάβουμε και εμείς ως ανθρωπότητα τις ευθύνες μας. Εφόσον έχουμε παρέμβει τόσο αρνητικά στο φυσικό περιβάλλον, αλλάζοντας τον τρόπο ζωής όλων των όντων, δεν έχουμε καμία δικαιολογία για έναν πόλεμο με τις γάτες – άγριες ή ήμερες – ο οποίος βασίζεται σε κλονισμένη επιστήμη και απουσία ηθικής λογικής.

 

Back To Top
Don`t copy text!